|
Gościmy |
|
Aktualnie jest 14 gości online |
|
|
|
|
|
|
| Autoryzowany dystrybutor Thermal PRO w Polsce |
|
Start  Diety Dieta makrobiotyczna
|
Makrobiotyka to sztuka życia w harmonii z prawami wszechświata i naszego własnego środowiska – wewnętrznego i zewnętrznego. Organizm ludzki potrzebuje pożywienia jako paliwa, które dostarcza mu energii i budulca do odnawiania tkanek. Ważny jest rodzaj i ilość pożywienia. Pokarm może leczyć, ale może sprowadzić chorobę. Stosowane w makrobiotyce produkty żywnościowe muszą być naturalne. Nie powinny zawierać żadnych sztucznych dodatków stosowanych w przemyśle spożywczym.
Makrobiotyka to nie tylko dieta, to przede wszystkim system filozoficzny, który liczy sobie około 5 tys. lat. Za twórcę makrobiotycznej diety, przystosowanej do potrzeb współczesnego człowieka Zachodu, uznawany jest Georges Ohsawa. To on nazwał kwasy i zasady jin i jang oraz sporządził odpowiednie zestawienie składników żywieniowych.
Zasadą kuchni makrobiotycznej jest równoważenie pożywienia typu jang z pożywieniem typu jin. Jang to siła energetyczna aktywna, jin – bierna. Aby żyć w zdrowiu, trzeba strać się równoważyć te siły, także stosując odpowiednią dietę. Np. osoba pracująca fizycznie (wysiłek to jang) może potrzebować więcej produktów typu jin. Siły jin i jang ulegają przemianom w zależności od klimatu czy pory roku. Również odpowiednie sporządzenie posiłku, a także sposób jedzenia mogą wpłynąć na własności jin–jang pokarmu. Ważną rolę odgrywa tutaj kultura gotowania i zachowania się przy stole.
Taka jest filozofia makrobiotyki. A praktyka?
Najlepsze jest pożywienie naturalne, jak najmniej oczyszczone i na pewno nie konserwowane.
Pełne ziarna
zbóż powinny stanowić 50–60 proc. codziennego pożywienia. Można jadać gotowane zboża w postaci kasz, płatków, razowych makaronów, chleba na zakwasie, ciast, placków itp.
Powszechnie dostępne są:
jęczmień (w postaci kaszy pęczak, mazurskiej, płatków, mąki), pszenica (cała, jako pęczak pszenny na kutię, mąka), ryż pełny, niełuskany, proso (w postaci kaszy jaglanej), owies (płatki owsiane), żyto (płatki, żurek, mąka), kukurydza (w kolbach, kasza kukurydziana, mąka), gryka (kasza gryczana, mąka).
Warzywa
to 25–30 proc. dziennego pożywienia. Najlepiej, żeby to były warzywa rosnące w naszej strefie klimatycznej:
kiszone, surowe, blanszowane, gotowane na parze, w wodzie, duszone, smażone, pieczone.
Unikać należy ziemniaków, pomidorów, oberżyny.
Strączkowe
– 5–10 proc. posiłków. Najlepsze są małe i kolorowe fasolki, ciecierzyca, soczewica, groch zielony i żółty, soja.
Zupy
5–10 proc. dziennego pożywienia stanowić powinny zupy z warzyw lub fasoli z dodatkiem zbóż (np. krupnik).
Zalecane są:
żurek, jarzynowa, barszcz z kiszonych buraków, kapuśniak, ogórkowa, fasolowa, grochowa.
Jako przyprawy stosujemy:
sos sojowy, sól morską, sok z cytryny, naturalne octy, imbir, sok z kiszonek, rzadziej – zioła, pieprz, paprykę.
Do smażenia najlepsze są oleje tłoczone na zimno, szczególnie sezamowy, słonecznikowy i kukurydziany.
Napoje
Naturalne, niebarwione herbaty, niegazowane wody mineralne, kawy zbożowe, wywary ze słodkich warzyw, w lecie niesłodzone soki owocowe.
Produkty, które powinniśmy wyeliminować:
mięso, tłuszcze zwierzęce, jaja, drób, nabiał (w tym masło, sery, śmietanę, lody, słodzone jogurty), cukier, słodycze, czekolady, owoce tropikalne i południowe, soki z nich, sztucznie gazowane napoje, pepsi, colę, oranżady, kawę, herbatę czarną.
Dodatkowo eliminujemy produkty konserwowane, mrożone, rafinowane, oczyszczane, ekstrakty, barwione sztucznie, aromatyzowane, ostre przyprawy, papierosy, octy spirytusowe oraz silne napoje alkoholowe.
Dziennik Polski. Praktyczny dodatek, nr 10/2005
Przykład diety:
Śniadanie:
Płatki owsiane na wodzie, grzanka z ciemnego chleba z formy, posmarowana łyżeczką miodu, herbata lub napar ziołowy.
Obiad:
Zupa jarzynowa, sushi, tofu.
Kolacja:
Pulpety z prosa z warzywami, utarta rzodkiewka z podpieczonymi algami
|
|
|
|
|
